خشونت خانگی (پرده نخست)

نویسنده: مرجان قشقایی*

خشونت پدیده‌ای اجتماعی و محصول زیست ناهم وزن بشری است.
خشونت خانگی یکی از انواع پدیده‌های آسیب‌زا است و ازآنجاکه خانه باید مأمن و ملجأ و محفل انس و محبت باشد،  رواج خشونت در آن، تاثیر بسزایی نه فقط بر افراد ساکن در خانه، بلکه اجتماع و حتی نسل‌های بعدی  به جا می‌گذارد.

خانواده به‌عنوان اولین نهاد اجتماع که حیات فرد از ابتدا تا فرجام در آن سپری می‌گردد، نقش مهمی  را در رشد و تعالی انسان و جامعه ایفا می‌کند، این نهاد اگرچه  کوچک‌ترین واحد اجتماعی ست اما اساس و زیرساخت واحدهای عظیم بشری است.
مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۱۹۸۹  قطعنامه‌ای با هدف توجه به کانون خانواده به تصویب رسانید و درنهایت سال ۱۹۹۴ میلادی  را سال بین‌المللی خانواده و خانواده را کوچک‌ترین دموکراسی در بطن جامعه نام نهاد.
رشد و شکوفایی این نظام بی‌بدیل اجتماعی مرهون شناخت هر یک از طرفین از حقوق خود است  به‌طور مثال اعلامیه جهانی حقوق بشر به منع تبعیض میان زن و مرد، اراده آزاد در هنگام  تشکیل  خانواده و  درمدت حیات خانواده اشاره دارد.
یکی از توجهات به نهاد خانواده، عنایت ویژه به جایگاه و ارزش زنان است زیرا خداوند در نهاد زن دنیایی از عاطفه و مهرورزی و مهربانی را قرار داده. پس نیکو و شایسته آن است که زنان از حقوق خود مطلع گردند تا بهتر نقش خود را در این بنیاد مهم کارگردانی  کنند.
یکی از اصول دموکراسی آزادی و آزادی‌خواهی ‌ست، و از آنجا که خانواده به‌عنوان یک دموکراسی کوچک معرفی شده است، آزادی، آگاهی و آگاهی‌بخشی از الزامات ضروری این نهاد اساسی است.
شاید در گذشته  اولین معنا از خشونت علیه زنان، بدنی کبودشده، سیلی نواختن بر صورت  و چشمانی متورم و… را در ذهن تداعی می‌کرد.  اما زن امروز باید بداند که خشونت دیگر فقط معنای فیزیکی ندارد. باید آگاه شود و آگاه گرداند که به حکم طبیعت و کرامات انسانی دارای شأن و مرتبه والایی است و خشونت کلامی و خشونت رفتاری عاری از قدرت بدنی نیز اثر غیرقابل جبرانی بر روح و روان او فرومی‌آورد.
زن این حق را دارد که آزادانه  و دور از هرگونه سلطه‌گری و تحکم به زندگی خود ادامه دهد.
چک کردن گوشی موبایل زن، نگاه غضبناک پدر، برادر و همسر به لباس زن که مطابق سلیقه آنان نیست، تشر و ابراز ناراحتی از خندیدن زن در یک مهمانی و دورهمی، فریاد کشیدن بر سر زن، منع زن از مراوده با دوستان، تحقیر زن و به کاربردن کلماتی همانند تو نمی‌فهمی، من بهتر می‌فهمم، ناقص‌العقل و… . همه و همه بخشی از خشونت خانگی علیه زنان به شمار می‌رود.
زنانی که در برابر خشونت خانگی سکوت پیشه می‌کنند همانند آن است که به مرد سلطه‌گر و زورگو و مستبد در حریم خانه این اجازه را می‌دهند که با آنان به‌مانند کنیز و اسیران رفتار شود و افسوس آنکه لقب «زن فداکار و سازش‌کار» را برای خود انتخاب می‌کنند.
خشونت خانگی قامت اعتمادبه‌نفس زنان را در هم می‌شکند  پس در این زمینه سعی و تلاش همگان به‌خصوص بانوان انکار ناشدنی ست.

*  دانشجوی دکتری حقوق  عمومی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *